Regie over Eigen leven

En het recht op een eerlijk proces

De regie uit handen geven

Daar zat ik dan tegenover reclasseringsambtenaar Jan-Arie van Weelie in gevangenis De Kruisberg te Doetinchem. Psychiatrische behandeling in een gevangenis, niet dat daar enige juridische middelen voor zijn, maar als er hogere doelen bereikt moeten blijkt alles mogelijk te zijn. In die situatie moet ik de regie uit handen geven. Er is een groot verschil tussen hoe ik op dat moment door de ogen van die situatie keek en hoe ik er achteraf tegenaan kan kijken. Manipulatie, bewustzijn spel, ik ben mij meer bewust van de situatie dan jij, ik heb meer psychologische kennis dan jij, ik heb meer wapens dan jij, ik heb meer medestanders dan jij, daar zat dan de grote vredesstichter waar wijkagent Herman Wiggers het over had.

Voor overtuigingen ga ik naar een dominee, psychisch disfunctioneren ga ik naar de psycholoog, die een wetenschappelijk oordeel kan vormen over mijn functioneren. Je wilt waardevrij onderzocht worden op grond van feiten. Nu ben ik na dit avontuur er wel achter dat feiten niet los van waardeoordelen staan, maar in beginsel is dat waarvoor ik naar een psycholoog stap. Als er bij mij overspannenheid, surmenage, geconstateerd wordt dan is dat het eerste waar bij mij de hulpvraag ligt. Ook dat is geen conclusie achteraf, ook toen was ik mij daar bewust van. Achteraf, voor officier van justitie, rechter en advocaat, lag blijkbaar de oorzaak  van mijn besluit om geen nieuwe relatie aan te gaan met mijn ex-partner Annelieke Bennink in een uit de hand gelopen ruzie rondom de verkoop van het huis. Dat was alleen helemaal niet het geval, de oorzaak van mijn besluit lag in de relatie zelf. Vervolgens wordt door het trekken van verkeerde conclusies er waardeoordelen verbonden; Je moet je
ex-partner en familie een kans geven. Niet genezing van de patiënt, maar het tegemoet komen aan de emoties en gevoelens van de ander wordt inzet van behandeling, waarbij overspannenheid als middel gebruikt wordt om het doel te bereiken! Van mijn kant, de gedachte met Annelieke Bennink weer een nieuwe relatie aan te gaan was een nachtmerrie. Nog duidelijker is de relatie met mijn tante Alie van Ede. Mij is het nog steeds een raadsel hoe zij bij de psychiatrische behandeling betrokken kon worden? Dat wijf is volkomen gestoord! Daar valt geen fatsoenlijke relatie mee aan te gaan en het bewijs daarvan is dat ze mij met al haar leugens tien jaar heeft laten verkankeren in de gevangenis (ingaan op de uitspraak in rapportage Pieter Baan Centrum)!Dat Annelieke Bennink slachtoffer is geworden van deze situatie, dat begrijp ik wel, maar dat had gewoon voorkomen kunnen worden als officier van justitie, rechterlijke macht en advocaat gewoon de wet had toegepast en mij onafhankelijk had laten onderzoeken bij een andere psycholoog of psychiater. Maar blijkbaar was er een situatie ontstaan waarin behandelaars de regie over deze kwestie niet wilde loslaten.

Ik zit in een spreekkamer van de gevangenis De Kruisberg in Doetinchem met reclasseringsambtenaar Jan-Arie van Weelie. Het gesprek valt in twee delen uiteen. Het eerste deel van het gesprek laat hij mijn verhaal doen. Bij het laten doen van mijn verhaal zit hij voortdurend overdreven zijn wenkbrauwen op te trekken en lichaamstaal uit te drukken van ik luister, ik help je. Toen kwam het kantelpunt. 

Nu was Jan-Arie van Weelie aan het woord. Richard, het is net zoals in Israël waar de Joden en Palestijnen in oorlog met elkaar zijn. Als er één zich overgeeft dan is de oorlog voorbij en is het weer vrede. Als jij je nu overgeeft, als jij de regie uit handen geeft, dan is het weer vrede. Je moet de regie uit handen geven.  Hij vervolgde door te zeggen ‘Richard, ik zie een goede leraar in jou, ik kan jou helpen een leraar te worden’. 

Wat moet je hiervan zeggen? Op aangeven van gedragsdeskundigen wordt je vals beschuldigd van poging tot doodslag. Het verhaal van proces verbalen komen op geen enkele wijze overeen met wat er daadwerkelijk gebeurd is. Ik was zwaar overspannen. Ik was op dat moment natuurlijk wel degelijk bang dat deze valse beschuldiging voor mij heel vervelende gevolgen kon gaan hebben. Wat moet je van deze vergelijking zeggen? Ik heb eigenlijk geen woorden hoe ik uitdrukking moet geven aan mijn gevoel bij deze vergelijking. Die vergelijking met de omstandigheden waarin ik verkeerde, wat is de psychologie daarachter? Wat is de aard van de psychiatrische behandeling? De regie uit handen geven onder deze omstandigheden? Als jij met mij meewerkt maak ik een leraar van jou. Straf en beloning. Straf voor wat? Tot hoever moet het ego onderdrukt, vernietigd worden? Mag er nog iets al een zelf bestaan? Hoeveel moet een psychiatrisch patiënt eigenlijk van de ander, van de sociale omgeving accepteren? Hoeveel eigenwaarde mag een psychiatrisch patiënt eigenlijk hebben? Hoeveel regie mag een patiënt over zijn leven hebben?

Ad baculum argument

Translate »

contact formulier