Over taal in wetenschap, media en filosofie

dagboek 10 februari 2021

Bijna twintig jaar lang strijd ik om transparantie met betrekking tot informatieoverdracht bij justitie, reclassering en justitie. Deze instituties hebben met elkaar gemeen dat ze niet transparant zijn. Ik herinner mij nog een uitspraak van een gevangenisbewaarder  in Vught dat vol trots zat te verkondigen dat ‘justitie zich niet in de eigen keuken laat kijken’. Ik heb bijna twintig jaar lang met een ernstige vorm van indoctrinatie van doen gehad wat voor een belangrijk deel mijn hele doen en laten heeft bepaald! Ik ben gediagnosticeerd met een paranoïde persoonlijkheidsstoornis. Dat wil niet persé zeggen dat je ook aan een waanstoornis leidt. Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat er maar één persoon is geweest in mijn hele geschiedenis die zo ver heeft durven te gaan dat ik aan een waanstoornis leed en dat is de psychiater van het Pieter Baan Centrum. Of ik aan een waanstoornis leidt valt nog te bezien, er is sprake van indoctrinatie en omdat te begrijpen dienen we een analyse te maken van een aantal termen; indoctrinatie, manipulatie, paranoïditeit, transparantie, nep nieuws en vertrouwen. Voordat ik werd vrijgelaten moest de reclassering eerst de omstanders mobiliseren zoals mijn familie, ex-partner en andere omstanders om deze mensen in hun voordeel te laten handelen. Niets vermoedend ben ik toe drie maal toe in dezelfde val getrapt. Mensen die mij willen helpen kunnen mij helpen door de situatie transparantie te maken en daarbij helpt men mij ook om mij uit het sociaal isolement te geraken en dat ik weer volledig deelneem aan de communicatie. Heb vertrouwen in mijn kennis van zaken!

Laat ik eerst openhartig over mijzelf zijn, ik leef in een waan. Dat kan ook niet anders want waan is mens eigen, we zien allemaal de wereld vertekend, we staan allemaal buiten de waarheid. Paranoïditeit (grappig dat paranoïde in het Nederlandse vocabulaire niets is verbogen, veralgemeniseerd tot paranoïditeit) is de wereld waarin ieder individu leeft. Ik acht mijzelf echter wel goed in staat om goed naar mij eigen overtuigingen te kijken en waarschijnlijk heb ik meer als een ander het vermogen om geen concessies te doen tussen zoals de wereld behoort te zijn en zoals de wereld is. De levende natuur is een wereld van eten en gegeten worden, ik zou de wereld ook graag anders zien, maar kan niet anders maken dan wat er is. Ik denk dat ik in dit opzicht ook weinig concessies doe aan mijzelf. Krachtens een vermogen erken ik dát ik in een waan leef wat bewijst dat ik geen concessie aan mijzelf doe en daarmee een uitgangspunt inneem dat mogelijkheid biedt om de wereld een beetje beter te zien; strijd om het bestaan van de betekenis.

We kijken op een verkeerde wijze tegen waan dat wil zeggen paranoia aan, we dienen goed te kijken naar de betekenisvoorwaarden. Nog erger wordt het met het woordje indoctrinatie. Laten we kijken wat wikipedia hier over te zeggen heeft; Wikipedia: indoctrinatie. Het is minder erg dan gedacht met de betekenisvoorwaarden. Maar waar het op neerkomt is dat elke vorm van manipulatie, dat wil zeggen het opzettelijk verkeerd informeren van de ander met als doel de  ander in de waan te laten waardoor je de ander tot marionet van jezelf maakt, indoctrinatie is. Het feit dat justitie, reclassering en psychiatrie niet transparant is, maakt al dat ze zich schuldig maken aan indoctrinatie. En dat de reclassering de boel naar twee kanten toe heeft gemanipuleerd, dat is iets wat zeker is waarbij het individu te maken heeft met een machtsoverwicht van de autoriteit of deskundigen; mensen hebben nu eenmaal de neiging eerder naar de autoriteit dan naar de onderliggende partij te luisteren. Heb je een probleem met de rechterlijke macht in Nederland dan zijn de gevolgen niet te overzien. Bij Wikipedia wordt verwezen bij ‘Zie ook’ naar vertrouwen, een woord wat te pas en te onpas wordt gebruikt. Zo bijvoorbeeld wisten de deskundigen van de geest dat ik geen paranoïde persoonlijkheid had, toch werd deze diagnose wel op papier gezet. Een paranoïde persoonlijkheidsstoornis is niet zo moeilijk te stellen en het document dat het Pieter Baan Centrum heeft op laten maken verklaard op bizar makkelijke wijze mijn wantrouwen met betrekking tot de gegeven situatie, los van het gegeven wat mijn eigen familie over mij heeft gezet, dat staat allemaal op papier! Het niet toepassen van de wet bijvoorbeeld. Ik denk dat er geen mensen te vinden zijn die behoefte heeft om mee te werken aan een psychische behandeling, dat wil zeggen indoctrinatie, dat op sociale onderdrukking en het voor eigen manipulatie betalen gericht is. Het feit dat deze zaak al bijna twintig jaar duurt zegt voldoende.

Herstel van de communicatie en transparantie met betrekking tot informatie leidt ertoe dat de rechterlijke macht mij een eerlijk proces dient te geven, een eerlijk proces leidt ertoe dat rechter Wijers-van der Marck een ander baantje moet gaan zoeken en daarom kan deze situatie zo lang duren. Iemand met een paranoïde persoonlijkheidsstoornis heeft een fundamenteel wantrouwen jegens de ander, laten we eens gaan kijken wat Wikipedia ons te vertellen heeft over het woord vertrouwen; Wikipedia: vertrouwen. ‘De bereidheid van een persoon of groep om afhankelijk te zijn van de daden van een andere persoon of groep’, kuddegedrag optima forma! In beginsel ben ik alleen bereid om afhankelijk te zijn van een ander persoon of groep wanneer redenen mij ertoe aanleiding geven. In beginsel is het zo zich nooit afhankelijk stelt van een groep maar van de leiders van een groep. Dat Adolf Hitler weinig verzet heeft gekend heeft alles te maken dat het
kudde-instinct de neiging heeft om zich afhankelijk maakt van de groep maar uiteindelijk neerkomt dat het zich afhankelijk maakt van de leiders van een groep. Reclasseringsambtenaar Jan-Arie van Weelie (of multidisciplinair team is een klein Hitlertje dat graag wil dat ik mij afhankelijk maak van hem, via de groep! Hoe doet reclasseringsambtenaar Adolf van Weelie dat? Dat kunnen we  vernemen door in het strafdossier te kijken! Want het lijkt erop dat omstanders een grote vergissing maken te denken dat verkeerd gespelde namen op de dagvaarding hieraan iets afdoen! Wat Adolf van Weelie namelijk zegt is, wij hebben jouw tante jouw vals laten beschuldigen en wij weten dat ze niet deugd, jij zult accepteren dat jij je aan ons onderwerpt en als middel gebruiken we jou tante als middel. De mensen die momenteel regie voeren weten heel goed dat er bij mij niets meer te halen valt, wat rest is dat ze hopen dat ik er straks niet meer ben.