Over taal in wetenschap, media en filosofie

Friedrich Nietzsche was niet van het straffen, wat onder meer betekent dat je zijn ideeën niet makkelijk kunt herleiden tot het recht van de sterkste. Omkijken, niet aanklagen dat wat lelijk maakt. Het probleem van het straffen ligt in het effect, het individu veranderd niet zo makkelijk, het is vooral de straffer dat veranderd door de daad. Dat is ook mijn levenspraktijk waarin een opgaande lijn is van toepassing van steeds extremere middelen om de doelen te bereiken. En laten we eerlijk zijn, het eerste dier wat je door eigen handen slacht is moeilijk, de tweede wordt al wat makkelijker en tegen de tijd dat je tien dieren hebt geslacht heb je er eveneens geen gevoel meer bij. Waarom zou ik rechter willen worden bij de gedachte dat een dergelijke levenspraktijk tot effect heeft dat mijn eigen gevoel erdoor afstompt? Je wordt wat je bent, ik weet niet waar het zaad gelegd is, maar in mijn wordingsproces is mijn doel reeds bepaald, lag het waartoe reeds vast zonder dat ik daar enige invloed op kon hebben. Het zaad van een beuk wordt een beuk, dat van een eik een eik, dat van een individu een individu, dat van een kuddedier een kuddedier; en hoeveel wijsheid je ook in een kuddedier stopt, meer dan een schuimbekkende zot zal het niet worden. We hebben nog chaos in ons nodig om dansende sterren te kunnen baren, chaos dat ademt naar vrijheid en liefde voor de waarheid. Van kwaad tot erger, als de bal eenmaal aan het rollen is gebracht is de koers reeds bepaald en is de bal vrijwel niet meer van koers te veranderen en wordt elke socialist een stalinist. Vraag maar aan rechter Wijers-van der Marck.

Alles wat ik waarneem aan deze samenleving gaat in tegen het gevoel, de relatie man-vrouw-kind; we zijn niet van dor hout, we willen onze laatste paar jaren in vrijheid leven op kosten van onze kinderen. We moeten het samen doen, ja ja. Daklozenzorg Iriszorg, is de hele organisatie er niet in de eerste plaats op gericht tegen het gevoel, of althans, het aanleren van aangeleerde hulpeloosheid; u bent schuldig aan uw situatie en wij kijken op u neer, wij zullen u volladen met onze lasten en als u slaafs genoeg bent houden we u in leven. Laten we eerlijk zijn, in hoeverre verschilt de daklozenzorg met dat van een gevangenisregime? Ik heb beide gezien. Een neoliberaal wil niet betalen, de socialist krijgt er niet genoeg van de ander te willen veranderen, de ander dat verbeterd moet worden, vertel mij, wie richt meer schade en tirannie en terreur aan de mensen in de marge van de samenleving? Wij het geld, jullie de idealen;  de symbiose tussen links en rechts.

‘De verschillende soorten moraal zijn slechts een tekentaal van de affecten’ (Voorbij goed en kwaad)

Nietzsche gaat uit van velen aandriften dit terwijl er strikt genomen niet zoveel aandriften in de mens zijn. Kernvraag lijkt mij de vraag hoe uit de strijd om het bestaan differentiatie van affecten en aandriften plaatsvindt? Kennis is slechts mogelijk op grond van differentiatie, niets is zo kenmerkend aan de wetenschapper dan het gebrek aan focus met betrekking tot de differentiatie. Stel eens voor dat de differentiatie van affecten plaatsvindt louter op grond van aanpassing? Hoe zouden die differentiatie van affecten dan überhaupt kunnen ontstaan? Mij lijkt het onmogelijk om vol te houden dat die affecten haar oorzaak vinden buiten het organisme, en als er iets binnen het organisme als oorzaak dient te worden aangeduid, dan kun je het per definitie schudden met het Newtoniaans wereldbeeld met betrekking tot de levende natuur. Wat ik evenmin geloof is dat de kwantummechanica daarmee het probleem zou kunnen oplossen.

2001 overplaatsing wijkagent Herman Wiggers door Kreunen en dat was door toedoen van mijn zaak.