Over taal in wetenschap, media en filosofie

dagboek 14 januari 2021

De rol van de reclassering, reclasseringsambtenaar Jan-Arie van Weelie kan heel goed vergeleken worden met het stripverhaal van Astrix en Obelix de intrigant.

Asterix en Obelix, De Intrigant

Van meet af aan heeft justitie weten te voorkomen dat de partijen met elkaar in gesprek zijn gekomen en achter de schermen heeft de reclassering misbruik weten te maken van hun machtspositie en door sociale uitsluiting mij in de marginaliteit weten te drukken. Mij wordt het volstrekt onmogelijk gemaakt om sociale relaties aan te gaan, tot aan Frankrijk toe waar ik bijna drie heb gewoond wordt de communicatie gefrustreerd en word ik geconfronteerd met pesterijen. In de bijna twintig jaar weet ik niet meer hoe vaak ik te maken gehad met ptss en psychische decompenseren, dat is schrikbarend veel geweest. Deze verschijnselen komen voort uit ‘psychisch druk uitoefenen’, maar het is gewoon een eufemisme voor het uitoefenen van psychisch geweld aanrichten, een psychologische oorlogsvoering. Het is mij ook duidelijk aangegeven door de reclasseringsambtenaar Jan-Arie van Weelie; het is net zoals in Israël tussen de Joden en Palestijnen, als één van de partijen zich overgeeft dan is het weer vrede, Richard als jij je nu overgeeft, als jij de regie uit handen geeft. Ik denk dat deze metafoor voldoende zegt over de agressie en wreedheid waarmee de reclassering en psychiatrie te werk gaat. Dit in een situatie waarin ik gewoon in mijn juridische recht stond en het recht had om behandeling en medewerking te weigeren. Sinds 2001 weiger ik dus ook mee te werken en omdat justitie deze zaak niet kan afsluiten wordt het mij onmogelijk gemaakt mijn leven op poten te zetten. Het enige wat ik daar nu tegenover kan stellen is al mijn sociale contacten te verbreken en rust vinden in mijn eenzaamheid, maar feit is dat ik geconfronteerd wordt met ernstige vorm van terreur en tirannie van justitie. Dat ik nu dakloos ben komt voort uit het feit dat een ptss door justitie mij is aangedaan waardoor ik in mijn instabiliteit niet adequaat op situaties kon reageren. Ik ben letterlijk de goot ingetrapt door justitie! Twee elementaire strafmechanismen in de natuur; sociale uitsluiting en diegene die onderaan de hiërarchische eten het laatst. Dat (forensische) psychiatrie wel degelijk gebruikt wordt als disciplineringsstrafmechanisme is zo helder als het maar zijn kan. Een gat tussen theorie, dat wat gezegd wordt, en wat men in de praktijk doet.

Bijzonder en veelzeggend is hoe de reclassering mijn tante Alie van Ede heeft weten te gebruiken om mij tot de grond toe te vertrappen en te vernederen omdat ze zeer goed wisten dat deze vrouw van geen kant deugd, want mijn tante is een notoire leugenaar. Het was dus voor de reclassering niet zo moeilijk om haar ertoe aan te zetten valse verklaringen bij de politie af te leggen. Natuurlijk wil de rechter Wijers-van der Marck mij geen eerlijk proces geven immers de zaken staan in mijn voordeel helder en zwart op wit op papier!