Over taal in wetenschap, media en filosofie

dagboek 13 januari 2021

Welk een impact heeft de relativiteitstheorie gehad op onze ervaring met tijd en ruimte? Welk een gigantische impact heeft mijn ervaring ondergaan door de denk inhouden radicaal gelijk te stellen met de wereld? Ineens is duidelijk hoe de mens  de dingen, de imaginaire ordes, de  geboden en verboden en alles schept in de strijd om het bestaan van de betekenis. Steeds meer wordt mij het dier-mens mij duidelijk, zichtbaar. Alle denkinhouden die in de dingen zijn verstopt, of ik nu hier in de kamer kijk of door de straten van de stad loop, middel tot doel, alles wordt helder wat we doen, facimus. En wat we doen doen we, wij natuur, al een 3.500.000.000 jaar! En wat de evolutiebioloog nu nog niet lijkt te weten; we evolueren momenteel met de snelheid van het licht! Via de taal. Alleen waar bij de snelheid van het licht de tijd stil staat, denderen onze ideeën in grote gang voort. Ken uzelve, weet wat u tot betekenis brengt. Willen we niet allemaal een keer onze blik boven de horizon van het dier uittillen? Een dualist kan nooit een relatie leggen tussen hemzelf en de dingen, immers hij heeft zich letterlijk van de dingen afgesneden; das Ding an sich. De Dingen zijn mij zo kenbaar als het maar zijn kan, waarom een trancendentale filosofie, waarom zouden we onszelf een plekje buiten de logische ruimte willen gunnen? Omdat we meer dan natuur willen zijn? Ik weet het wel; fantasie is voor kinderen, laten we dan allen kinderen worden! En als ik naar elk dier kijk, ligt er dan niet in elk dier of organisme natuurlijke fantasie besloten? En waarom zou fantasie niet voldoende zijn om daaruit de wetenschap te verklaren; waarom zou fantasie niet voldoende zijn om te verklaren dat de natuur zichzelf wil leren kennen? En dit zeg ik zonder mij schuldig te maken aan teleologie, want de logica is voldoende om deze verschijnselen uit de fantasie te verklaren.  Een logica dat geen plek buiten de logische ruimte behoeft; monisme. Ach dualist, als uw ogen eindelijk op zijn zult u zien dat u zelf de waarheid heeft geschapen. Maar begrijp dan Friedrich Nietzsche dan één keer goed; maar als niemand de waarheid echt serieus neemt, waarom zou dan niet de onwaarheid belangrijker zijn dan de waarheid om het voortbestaan van de soort? Mijn leven lang heb ik nooit een waarheidlievend mens gezien, en geloof mij als je waarheid wilt onder de mensen, onder de kudde, zul je veel lijden moeten trotseren: Ecce homo, zie mijn leven! Wat is mijn leven toch rijk aan ervaring; om in conflict te zijn met de meest onwaarheidslievende mens rechter Wijers-van der Marck; ze heeft als geen ander bewezen dat waarheid in de rechtsspraak van geen enkele sociaal belang is, socialistisch belang, als het belang van de ten-tonele-brengers gediend wordt; de deskundigendictatuur!

Moet niet elke psychische behandeling beoordeeld worden op het effect? Of het nu door de psychiatrie, de forensische psychiatrie wordt uitgevoerd, of, of de meest fantastische zaak ooit; door de reclassering, rechterlijke macht, openbaar ministerie, de advocatuur, mijn familie en vrienden wordt uitgevoerd? Mijn oude vriend Joop kende mij erg goed; Richard, steek je lul liever in een molshoop, dan heb je de hele wereld aan je lul hangen. Wat zal ik van Annelieke Bennink zeggen? Mijn liefde voor haar is dat ik zal zwijgen, als ik mijn zwijgen moet doorbreken in het belang van mijn eigen voortbestaan; rechter Wijers-van der Marck, ik weet je te vinden. Want mijn zwijgen is het enige eer dat jij nog kunt behalen. En is mijn zwijgen niet de onwaarheid waarheid jij je in zou kunnen schikken, jij onwaarheidslievende vrouw. Ik schenk je de onwaarheid cadeau. Want zwijgen kan ik. En wat is uw zwijgen? Zoals dat van mijn familie, Alie van Ede, Cindy van Emmerik, van vrienden zoals Arno Thijssen, Kiat Que, van mijn werkgever de VBI Huissen, van mijn vrienden in Frankrijk, Lidwien Reuser, Pierre le Batty, de mensen in gevangenis en kliniek, wat is al dat zwijgen, sociale uitsluiting? Ligt de kunst van het manipuleren van de reclassering niet in de eerste plaats bij het besef dat mensen allesbehalve waarheidslievend zijn? En dat met de beste bedoelingen! En wat zou een eerlijk proces opleveren? En toch dien je als rechter Wijers-van der Marck je de vraag te stellen of je wel kunt blijven zwijgen naar mijn dreigementen, want alleen ik weet het antwoord. Alleen ik weet waar ik de grens heb getrokken.