Over taal in wetenschap, media en filosofie

Het leven draait om doelen, bekijk de ogen van een dakloze; wazige ogen zonder doelen. Het meest lage doel lijkt mij toch om in zekerheid te blijven leven. Bekijk het eigen lichaam, het gereedschapmakende leven; het wil zich alleen voortplanten en voorbestaan, zo lang als het kan, desnoods over de rug van het eigen nageslacht; ach zie, de welvarende mens! Wat wij als binnen en buiten ervaren is bedrog, middel-tot-doel; de enig juiste wijze van kijken is hoe cultuur vanuit een mechanistische verklaringswijze beschouwd kan worden, wat blijkt; de mens doet precies wat de natuur al een 3.500.000.000 jaar doet. Precies hetzelfde! Het is de taal die termen tegenover elkaar plaatst en de oplossing ligt daar waar we cultuur in het verlengde van natuur kunnen plaatsen. Dan lopen de standen van zaken naadloos in elkaar over.

Wanneer komt  de dag dat je opstaat en zegt; doelen streef ik na, mijn doelen wil ik doen laten gelden! Ik heb doelen in mijn leven en na gelang de situatie richt ik mij op de mogelijkheden die zich in de wereld voordoen. Wanneer komt de dag dat je opstaat en zegt MIJN doelen streef ik na en laat mij door niets meer tegenhouden? Omarm de ziekte, omarm de crisis want na elk eb komt weer een vloed. Ik wil naar Zweden omdat ik het een mooi land vind, omdat ik daar toekomst mogelijkheden zie, maar vooral; hoe ik ook in door de rechtstaat der Nederlanden in goot wordt gedrukt, ik zal mijn leven leiden, ik zal mijn doelen bereiken, hoe hard de zon ook aan de maan trekt! Lang heb ik mij gevoeld als de jongeling dat is uitgehuwelijkt maar de partner niet wilde. Waar kwam mijn ziekte vandaan? In alle vezels van mijn lichaam had ik een bloedhekel van Annelieke Bennink, maar de deskundigen van de moskee, de deskundigen van de geest zagen mijn wereld voor zijn wereld en maakte mij tot object van hun geest. Ik had een bloedhekel aan mijn familie, en terecht! Wat moet ik met die ambtenaren die de boel bij elkaar willen houden; door te vernietigen schept men, wat heb ik met de doelen van kuddedieren van doen! Wat heeft het leven voor zin als we enkel voor de strijd om het bestaan moeten leven? Erger nog, wat heeft het leven voor zin als je voor de strijd om het bestaan van anderen moeten leven? Wat moet je met de onvrijheid van de ander? Maar vooral; waarom zou ik daar begrip voor moeten hebben? Want wordt begrip hier niet in de eerste plaats als misplaatst machtsbegrip ingezet? Alsof er een tegenspraak zou bestaan tussen begrijpen en niet willen begrijpen. En zal niet elk niet willen begrijpen gesanctioneerd moeten worden met Gij zult; u zult MOETEN begrijpen? Als je overbodig wilt zijn, prima, maar laat mij met rust!

Om de uitsluitingsregels te begrijpen dienen we eerst de taal te begrijpen en vooral het dier dat de taal bezigt. Eenmaal dat in het oog weet je wie de ware agressors zijn in de kudde: de socialist, de veredelde christen van weleer! Hoe komt het dat we zo weinig voeling hebben waar het gaat om de agressie in de taal? Hoe komt het dat we de meest zoetsappige woorden kunnen uitspreken maar de agressie erachter niet herkennen? Kuddedieren willen leiders met een groot aaibaarheidsgehalte, dat weet de socialist maar al te goed. Zo zat ik een keer het debat tussen Geert Wilders en Lodewijk Asscher terug te kijken. Och de potsenmaker Geert Wilders, probeerde over Lodewijk Asscher heen te springen, maar hij heeft nooit leren springen en viel zo de afgrond in. Midas Dekkers gaf hetzelfde advies als Zarathoestra; moet ik eerst je oren stukslaan zodat je met je ogen leert te luisteren? Had het geluid van de tv afgezet, en luister dan met de ogen naar het debat! Is het niet Lodewijk Asscher dat nu geen verantwoording wenst te nemen en voorzitter van de PvdA wil blijven? Je zou die verachtelijke huichelaar ‘in het gezicht moeten trappen’! Koala’s, Pandaberen, dat is wat het gepeupel wil, geen potsenmakers die de taal van het gepeupel niet kennen. Het hele debat van Lodewijk Asscher was gemanipuleerd, bedacht, beredeneerd en onecht; elk woord was gelogen!

Hoe kan het voorkomen dat mijn ex-partner en mijn tante Alie van Ede achter mijn rug om contact hebben met de behandelend psycholoog dit terwijl het wettelijk niet is toegestaan, tegen de gedragscode in is en dit terwijl ik uitdrukkelijk kenbaar heb gemaakt dat deze relaties beëindigd zijn? Hoe kan het gebeuren dat dit voorval een juridische strijd wordt van bijna twintig jaar?! Ooit wel eens erbij stilgestaan dat bij de woorden ‘psychiatrisch patiënt’ er in zichzelf al een uitsluitingsgrond bestaat? Ooit er wel eens bij stil gestaan dat alles wat de patiënt weigert met betrekking van hun doel van de behandeling uitgelegd wordt als de symptomen van psychische problematiek? Dat de advocatuur, inclusief de Orde van Advocaten uit eigenbelang handelen kan heel eenvoudig worden opgemaakt. Te eenvoudig om waar te zijn zelfs. In 2001 hebben advocaat, officier van justitie en rechterlijke macht er in toegestemd dat de reclassering mij in een gevangenis mochten behandelen (met welk wettelijke bevoegdheid?). Dat ging helemaal mis. Dat half jaar dat ik heb buitengelopen had men mij zo kunnen overdragen naar een onafhankelijke hulpverlening omdat ik dit zelf wilde. Maar men wilde ‘de regie in eigen handen houden’. Waarom? Toen het mis ging dacht men als het in drie maanden niet lukt, weet je wat, dan proberen we het gewoon tien jaar lang in gevangenis/kliniek!