Over taal in wetenschap, media en filosofie

dagboek 5 januari 2021

Gesteld dat de woorden in hoofdzaak woorden zijn die de hiërarchie van de groep bepalen. Gesteld dat dit zo is, ik vrees dat dit zo is. Ik weet dat dit zo is. Wat betekent de ander dan nog voor mij? Analyseer eens alle woorden die gebruikt worden in de psychiatrie met betrekking tot haar machtsuitdrukking ten opzichte van de ander, is geesteswetenschap dan zelf geen apenwereld? Wordt een rechter Wijers-van der Marck niet in de eerste plaats rechter omwille van de bevrediging van de dierlijke machtsuitoefening? Bekijk een uur lang debatten van de tweede kamer, wordt je niet gegrepen door een pislucht zoals je die ruikt in een varkensstal? Leef in het verborgene, want is er een andere plek op de wereld waarin de woorden een ander waarde en betekenis kunnen verkrijgen dan in de kudde zelf? Dierlijk, al te dierlijk. Een paranoïde persoonlijkheidsstoornis. heeft u ook geanalyseerd hoe u het woord vertrouwen in de feitelijke situatie heeft gebezigd? Dierlijk, al te dierlijk! Pas als de woorden van de gedragsdeskundige als de pislucht van een dier beginnen te ruiken begin je de woorden van de deskundigen op waarde te schatten! Er is niets schoner dan macht; probeer je macht maar eens te gebruiken over de woorden in plaats de woorden te gebruiken als middel tot macht. Kijk eens hoe je het dier zijn woorden voor waarde en betekenis weet in te zetten. Dieren zijn we, dieren zullen we altijd blijven, maar het dier mens dient overwonnen te worden.

Uiteindelijk vraag ik om een persoonlijke levenssfeer zoals ik het wil hebben, dat betekent in beginsel een leven waarin je de meeste mensen niet wil hebben. Je wilt geen overheid over de vloer van je persoonlijke levenssfeer hebben, laten we eerlijk zijn, de meeste mensen wil je niet over de vloer hebben. Je hebt je verplichting tegenover een collectief of samenleving en als je de deur achter je dicht getrokken hebt wil je weg, ver weg zijn van de grote markt en de tonele-brengers. Ik denk dat ik de krant vanaf mijn achtste jaar, ik doe het nog steeds en weet niet waarom, of ik weet het wel maar kan niet wachten op de dag totdat ik deze deur eveneens ga sluiten; blijkbaar is er nog iets in mij dat de pislucht van de samenleving niet kan of wil loslaten. Blijkbaar heb ik nog iets te leren, blijkbaar heb ik nog pislucht nodig, zijn de woorden nog niet penetrant genoeg. Sommige dingen moet je niet naar je hand willen zetten, sommige dingen gebeuren; het lichaam werkt ook zonder nadenken. Maar laten we eerlijk zijn, is het ik niet een marionet van het zelf, heeft het ik iets te willen; het ik een podium van het toneel waarin het lichaam je een illusie voorhoudt van ik-beschikking, een ik-vrijheid? Ik, is een ik überhaupt wel nodig om te denken? Welk een marionet hebben we onder het denken ondergeschoven, iemand die nog steeds kranten leest, iemand die nog steeds de pislucht van de varkensstal wil verdragen. Hoeveel marionet ben ik nog van mijzelf?

Ik weet precies wat mijn doel in Zweden zijn, ik weet precies hoe mijn leven eruit gaat zien. Ik weet precies hoe ik het wil hebben. Ik weet eveneens precies wat ik ga achterlaten; geen verlies dat ik moet nemen weegt op tegen de wraak dat in het achterlaten besloten ligt, wij mensen vergeten vaak te lachen om de fratsen van de varkens in een varkensstal. Hoeveel dansende sterren zou ik kunnen baren met de macht van de rechterlijke macht? Zonder dat de maan aan de zon trekt kunnen er geen natuurwetten bestaan; zelfs een vlinder in Nederland zal het in Zweden doen laten regenen. Om het leven dragelijk te houden moeten we leren lachen om deze tonele-brengers.  De soldaten van de overheid die hebben leren schieten met een kanon, op muggen wel te verstaan! En achterbaks genoeg om de mug van de bijkomende schade te geven.

Het is eigenlijk wel heerlijk een rechter in openheid volkomen af te kunnen zeiken, te beledigen. te kleineren waarbij ik overigens volkomen de waarheid spreek waarbij je weet dat dit door justitie gelezen word en ze kunnen niets doen. Er zijn dus toch ook voordelen als de rechter de wet niet toepast. Zal ik de ‘regie gewoon overgeven’ :-), lol, het leven is geweldig! Beschaafdheid zit niet in de woorden, ik begin er steeds meer lol in te krijgen hoe mensen gebruik maken van woorden als fatsoen, beleefdheid en beschaafdheid; ambtenaren geloven in woorden, uiterlijk vertoon maar in de praktijk is het lachwekkend hoe geciviliseerde mensen zijn. Ik moet even een tijdje op weg zijn, wikken wegen, de verhalen op papier zetten en mijn supportersvereniging doet straks de rest. Ik had het de afgelopen week niet beter kunnen treffen, supporters vervelen zich en willen een verzetje, ik ga ze dat geven! Dat zal vuurwerk geven voor ik wegga.