Over taal in wetenschap, media en filosofie

dagboek 3 januari 2021

Is niet vrijwel alle medicatie die gebruikt wordt in de psychiatrie wordt gebruikt een afvlakken van het  gevoel? Tegen het gevoel? Kenmerkt de doorsnee mens zich niet door een weinig hoogte en diepte van het gevoelsleven? Zegt de gedragsdeskundige in feite niet; laten we allemaal doorsnee mens worden? Bewijst de psychiatrie zichzelf niet in het eigen doen, facimus? Ik heb velen zombies zien lopen, de psychiater is tevreden, de medicatie werkt. Vaak heb ik mij afgevraagd hoe ik de industrie des doods binnen heb kunnen lopen. De industrie tegen het gevoel. Maar heeft niet iedereen zijn eigen leerschool nodig, zijn eigen Spartaanse school? Gisteren heb ik mijn ex-partner een bericht gestuurd, ik heb definitief al mijn contacten verbroken; in Zweden nieuwe kansen. Het is nog steeds een vreemde gewaarwording dat justitie/reclassering mij in Frankrijk heeft weten te vinden, maar het heeft mij alles bijgebracht over communicatie en het koude kille monster de afgod de Nederlandse staat. Ook u zult in onze leugens leven! Zijn niet alle filosofen van vandaag Platonisten; alsof je een leven lang op een stoel kunt zitten en het leven kunt uitdenken, zonder levenservaring, zonder de wereld gevoeld te hebben, zonder de materie aangepakt te hebben? Bestaat er nog ambacht, is het niet zo dat we allen in de modern times van Charly Chaplin zijn beland? In-ons-zelf? Ach laten we ons tevreden stellen met een pleziertje voor overdag en de nacht.

Mijn zaak is simpel; leven en laten leven is mijn motto, hoezeer ik gevoeld heb hoe de ander over mijn leven beschikte. En dat moest volgens de gedragsdeskundige vooral zo blijven! Hoe kon ik de industrie des doods binnenlopen? Het is zonder meer waar, wie geen groot lijden wil ervaren, moet zich onthouden van groot geluk, de remedie van de doorsnee mens. De wijze van afscheid nemen van Terry Pont deed mij pijn, ik rechter Wijers-van der Marck momenteel een kogel door haar kop kunnen schieten, maar ach, welk groot geluk ligt nog voor mij? Wat is deze rechter meer dan een regenbui? Gevoelloos zijn is op zich geen probleem, je dient alleen te weten wanneer je het moet zijn en hoe je het moet zijn. Moet je een ambtenaar niet als schadelijk ervaren om weer tot jezelf te komen? 

Wanneer is ooit cultuur begonnen? Eigenlijk nooit! Een lege huls waarmee de mens zich boven de natuur waant. Zoals de natuur zich via het lichaam heeft ontwikkeld doet de mens dit precies hetzelfde, we leven in de illusie van binnen en buiten. Van wat wij als buiten ervaren is niet meer dan het verlengen van het lichaam, we zijn natuur en doen precies wat de natuur altijd gedaan heeft. Waarom zijn mensen zo manipulatief?  Juist omdat we afgesproken hebben dat ik rechter Wijers-van der Marck niet door het hoofd zal schieten en onze strijd om het bestaan van de betekenis nu via manipulatie voeren? Hoe ver staat echte cultuur van ons mensen af? Dee burger strijd altijd een ongelijke strijd met de deskundige; een deskundigendictatuur, rechter, officier van justitie en advocaat, ons kent ons, zij bepalen wat er binnen de zaal van de waarheid wordt gezegd, wat heb ik met rechtszaken van doen! Wegkijken van de ten-tonele-brengers. Maar door acht advocaten een mes in je rug worden gestoken, makkelijk verdienen als pro deo advocaat. En zo moeilijk is de wet nu ook weer niet.