Over taal in wetenschap, media en filosofie

Dagboek 24 december 2020

Na ruim een jaar in 2001 werd ik gediagnosticeerd met een paranoïde persoonlijkheidsstoornis. Persoonlijk denk ik dat dit één van de gemakkelijkste diagnoses die je kunt stellen. Middel tot doel, deze diagnose had niet met een integere wijze van diagnostiek van doen, maar zuiver middel voor onfrisse doeleinden. Wat wist ik toen nog van psychiatrie, wat wist ik toen van mensen, wat wist ik toen van het gespuis van de bureaucratie; justitie? Er is geen vooropleiding van het leven, zeker niet dit leven, ook in heb ruim dertig jaar lang in de illusie geleefd dat in Nederland je rechten goed geregeld zijn. Dat was toen ook de grootste fout die ik had gemaakt, er vanuit gaan dat in Nederland je rechten goed beschermd worden. Laten we eerlijk zijn, de machtsmiddelen die bij de reclassering en justitie aanwezig zijn, de enorme overmacht die dit apparaat heeft op de mens, ik geloof inderdaad dat ik een van de weinige ben waarbij de rechter geen enkele indruk op mij maakt; ten-tonele-brengers, het enige waar ik ze op beoordeel is op wat ze doen, voor kudde hiërarchie ben ik een leven lang overgevoelig geweest. Het mooie is dus met het stellen van deze diagnose de handelingen die een reclasseringsambtenaar kan doen om de persoon in kwestie wantrouwig en paranoia te maken. Het ergste is dat men toen wel degelijk wist waar ik last van had; surmenage, overspannenheid. Een dergelijk persoon kan geen stress meer verwerken, dat was ook de intentie van behandelen in de gevangenis, de intentie van het vals beschuldigen; in psychisch decompenseren brengen, waardoor de persoon ‘de regie uit handen geeft’, waarvan men wist dat ik dit helemaal niet hoefde te doen omdat ik simpelweg in mijn recht stond. Een van de oudste behandelingen voor de vrouw was bedliggen, de hysterische vrouw werd maanden aan bed gekluisterd, een behandeling dat nog werkte ook; op deze wijze verkreeg de arts overmacht over de patiënt. Niet dat dit toen bekend was, een aardige toevalstreffer waarin de arts eigenlijk een beul is. Reclasseringsambtenaar is beul, we hebben een justitieel apparaat van beulen waarin menselijkheid een woord is dat nog betekent moet worden. Wat de reclassering toen ik gang zette was crimineel, het wil inderdaad in Nederland dat criminelen criminelen veroordelen. Donald Trump heeft mijn inziens correct gehandeld tegen Iran, deze idioot heeft het instinct van een wolf en alleen een wolf kent een wolf, dat is eigenlijk de enige reden waarom hij in dit geval goed gehandeld heeft. Er is maar één reden waarom Iran geen kernwapens heeft; ze kunnen ze niet maken en Iran zou wel lotje getikt zijn om niet via een achterdeur te proberen kernwapens te bemachtigen. Met het vorderen van de technologie wordt dit gevaar alleen maar groter. Let wel, dat deze behandeling maar een klein gedeelte te doen had met relatieherstel staat als een paal boven water; de integriteit van psychiatrie en justitie.

Aan de tegenpool van egoïsme staat geen altruïsme, het enige wat je kunt stellen is dat mijn egoïsme veronderstelt dat we altruïstisch zouden moeten zijn. gnōthi seauton, ken uzelve; ken uw eigen egoïsme en spreek daar lovende woorden over, want alleen degene die voeling hebben met hun eigen egoïsme kunnen over het eigen ego heen kijken. Daarom ook liegt een socialist ook altijd bij het eerste woord dat hij uitspreekt. Een leven lang heb ik onder egoïsten geleefd, op het moment dat ik mij daarvan wenste te ontdoen was er de deskundige om mij voor te houden, zo zijn wij nu eenmaal als mensen, accepteer dat maar. Wij zijn nu eenmaal manipulatief, accepteer dat maar. Toch heb ik maar één tegenvraag; is er een wettelijk verbod op het verbreken van relaties? Nee! Stel ik had geen contact met de psychiatrie, justitie stond niet op deze zaak, had er dan iets aan gelegen om deze actie op touw te zetten? Nederland zou economisch failliet zijn als dat zo was, en justitie had geen tijd meer om echte zaken op te lossen! Hoeveel zou de belastingbetaler dit hebben gekost in geld uitgedrukt? Alle tijd die in deze zaak zijn gestopt door ambtenaren die gebruikt hadden kunnen worden om strafzaken te kunnen behandelen? De samenleving is handen vol geld, tijd en faciliteiten kwijt alleen maar omdat ambtenaren hun eigen fouten en dwalingen aan het toedekken zijn. Ben je dan niet als ambtenaar je schaamte ver voorbij? Met zekerheid kan ik zeggen dat voor één toeslagenaffaire er twintig ambtelijke dwalingen voor het publiek verborgen blijven, daar is het ambtelijk apparaat goed genoeg voor georganiseerd. De zaak Wilders bewijst dat we een klassenjustitie hebben;  probeer je eens voor te stellen dat iedere strafzaak zoveel tijd, geld en energie zou moeten kosten, dan is de belastingbetaler de helft van zijn geld kwijt alleen aan strafzaken! Het blijft mij verwonderen hoe snel rekenkunde lagere school bij het volwassene weer vergeten is. Hoe wil men in een eerlijk proces volhouden dat in deze zaak geen andere motieven een rol hebben gespeeld?

De stompzinnigheid van een vrouw. Er komt mij niets stompzinniger voor in de natuur als de vrouw. Ik bedoel, als je als vrouw niet ziet dat de rol van de man volkomen is uitgespeeld, dan ben je stompzinnig. Als ik vrouw was geweest hadden mijn kinderen niet geweten wie de vader was, inclusief ikzelf en had ik de kinderen zelf opgevoed. Het zou toch te absurd zijn voor woorden als de vrouw zou gaan beweren dat de man nodig zou zijn voor de opvoeding van kinderen. Van welke vorm van idiotie getuigd het te wetenschappelijk te beweren dat de man überhaupt nodig zou zijn in de opvoeding van kinderen? De macht ligt voor het grijpen, wat doet de feminist; geeft rechten aan de man over de kinderen, stompzinnigheid! Het zou toch van een ernstige vorm van gebrek aan zelfrespect zijn als de vrouw zegt dat de man nodig is voor de opvoeding van het kind. Iedere rechtschapen man weet dat, je ziet het overal, zelfs bij de meest paternalistische moslims, de man loopt achter de vrouw! Rechtschapen mannen voelen wat hun rol zijn, we weten dat de vrouw het uiteindelijk beter weet. Natuurlijk, ik heb makkelijk praten, ikzelf zou de slechtste vader in de wereld zijn geweest, ik zou waarschijnlijk mijn zoon eveneens Sue hebben genoemd, maar een vrijheidslievende vrijbuiter wordt nu eenmaal wat hij is.