Over taal in wetenschap, media en filosofie

dagboek 22 december 2020

Om terug te komen, we kijken helemaal verkeerd naar oorzakelijkheid. We zijn geneigd om software van een pc als behorend tot de pc te rekenen, dat is nu precies wat het niet is. Software is een extensie van het denken, behorend tot het domein van het organisme mens. Software zijn niet meer en minder dan procedures, een uitbreiden van het denken, het menselijk lichaam dat zich uitbreidt naar buiten toe. In dat licht kan begrepen worden hoe de mens zichzelf in de dingen stopt. Pas als je in de gaten krijgt hoe software het denken zelf uitbreidt zie je de interactie tussen het organisme en de materiële wereld eromheen. Wat is een ding? Vertel mij liever wat de functie van het wat is! Friedrich Nietzsche, de filosoof met de hamer, maar als hij de hamer fysiek hanteert breidt hij zijn eigen lichaam uit, de oorzakelijkheid ligt in het doel. Heb ik daarom iets met teleologie te maken? Alsof ik iets met dogma’s van doen heb! Het wetenschappelijk dogmatisme is de meest gevaarlijke fenomeen van deze tijd, heeft de socialist de wetenschap niet geïnstitutionaliseerd, had het geen christelijke sluwe vos Kant nodig om zijn heilstaat via Hegel door je strot te duwen? Prima causa, leer eerst de geschiedenis af! Organismen zijn doelgericht; de strijd om het bestaan, de materiële wereld is het middel waarin het zijn doel probeert te bereiken. Beoordeel mensen niet op grond van oorzaak en gevolg, maar op middel tot doel, pas dat begrijp je waar de potsenmaker, de ten-tonele-brenger kabouter reclasseringsambtenaar Jan-Arie van Weelie al die tijd mee bezig is geweest. Het spijt mij nog steeds dat ik niet gedaan heb wat ik had moeten doen. 

Het is jammer dat Friedrich Nietzsche nooit is herkend als evolutiepsycholoog, misschien is het eerder een opmerkelijk verschijnsel te noemen, een opmerkelijkheid dat door een opmerkzame denker opgemerkt kan worden. Het gaat zelfs zover dat Friedrich Nietzsche getypeerd is als een anti darwinist, het komt mij inderdaad voor dat Nietzsche kenners als eerste het denkgereedschap van Nietzsche aan de kant leggen op het moment dát ze Friedrich Nietzsche analyseren; kan iets uit zijn tegendeel ontstaan? Graag zet ik mijn stoel tussen voor en tegen, tussen de rode en blauwe gifworm. Het zijn ook vooral de verkeerde filosofen die Nietzsche lezen, teveel liefde voor de filosofie, te weinig voor de wetenschap. Een no nonsense schrijfstijl had denk ik soms meer op zijn plaats geweest. Waar wittgenstein de esthetica op een logische wijze naar het domein van het onzegbare heeft geplaatst heeft Nietzsche de grenzen van de taal gezocht bij het instinct. Een dergelijke ervaring had ik deze week bij het park van het musis sacrum; het was avond en de maan verlichte de vijver. Twee zwanen zwommen langzaam door het water en dronken water uit de vijver. De elegantie van het drinken van water door zwanen, de sierlijke bewegingen, de vibratie om het water door de lange halzen te laten glijden, daar zijn geen woorden voor, een gevoel blijft over; zuivere aanschouwing, alles wat de Platonist met de woorden aanraakt wordt vies en smerig. Dat is ook het belangrijkste in het betoog van het geval Wagner, het berekenende, beredeneerde, het naar beneden halen van het natuurlijke instinct. De chaos theorie bestond nog niet in de tijd van Nietzsche; een vlinder in China kan het in Californië doen laten regenen. Richard Dawkings, evolutie ligt in het individu besloten, niet in de soort (het kudde-instinct voorkomt zelfs evolutie), de hedendaagse mens heeft geen chaos meer in zich om sterren te baren, en waar situeert Nietzsche de chaos? Het onzegbare! De taal houdt de kudde bijeen juist daar waar het niet meer algemeen zou moeten zijn, de kudde zou geen mens meer moeten willen zijn. De psychische verschillen nemen toe in de evolutie, de taal is daar een uiterste consequentie van; er komt een tijd dat het soort mens niet meer bestaat, allemaal individu.

Transparantie. Transparantie, er is iets goeds mis met het Nederlands bureaucratisch systeem; transparantie, de ambtenaar heeft het panopticum voltooid. De inquisitie is in Nederland nooit weggeweest, kijken naar de bureaucraat is in de eerste plaats de gebouwen van de instituties wegdenken, als de gebouwen uit het oog zijn verdwenen zien we de relaties, alles wat niet verteld wordt in de zaal van de waarheid, de rechtszaal. Alles draait om menselijke relaties en communicatie, in het geval van de ambtenaar vooral dat wat niet verteld wordt. Wat onze overheidssnol rechter Wijers-van der Marck ons niet verteld is wat er gebeurd is in het Pieter Baan Centrum. Gut o gut, een sinterklaasgedichtje, ik heb de rechter te kakken gezet, gut o gut wat heeft het voetvolk van het Pieter Baan Centrum gelachen. Psychisch behandelen in het Pieter Baan Centrum, volgens mij is het zo dat overheidssnol rechter Wijers-van der Marck zo ongeveer de hele Nederlandse rechtsstaat te kakken heeft gezet, het is maar vanuit welk perspectief je de zaken bekijkt. Overheidssnol rechter Wijers-van der Marck zit lekker warmpjes thuis, ik op het station. Respect, ooit goed geluisterd hoe een islamiet als Erdogan dit woord gebruikt? De macht achter de woorden, wat heeft respect daarmee van doen? Zo verwacht overheidssnol rechter Wijers-van der Marck respect, maar eigenlijk bedoeld ze ik wil macht over jou, en jij onderwerpt je aan mijn wil en accepteert dat je (grond)rechten niet worden gerespecteerd. De overheidssnol. Is er een causaal verband tussen socialistische dominantie en het veelvuldig gebruik van het woord narcisme? De macht achter de woorden, wat het fabrieksgepeupel de jeugd van tegenwoordig noemt, heet voor de deskundige socialist het narcisme van de jeugd. Alles wat middelmatig is druk de ander naar beneden, tot onze jongere generaties aan toe, dat is deskundig! In het geval van kabouter reclasseringsambtenaar Jan-Arie van Weelie moet je niet alleen het gebouw wegdenken, eveneens zijn kleren; kloten die verwaarloosbaar klein zijn, die zal wat uitgelachen zijn met dat pikkie van hem. Ik weet namelijk precies wat dit gespuis heeft gedaan voordat ik vrij werd gelaten toen men mij drie maanden in de gevangenis hebben geprobeerd te beïnvloeden, dat kleine flikkertje, gespuis, het was mij meteen duidelijk wat de reclassering gedaan had toen ik bij Riek van Ede verhaal ging halen. Transparantie, heksen worden tegenwoordig niet meer fysiek gefolterd, geen brandstapel meer, nee, het genot van het psychisch lijden, de mens is niet veranderd, het houdt van het doen laten lijden. Breng de rechterlijke macht in de problemen en je zult zien hoe de rest van de ambtelijke molen daarop zal reageren, want aan de integriteit kan en zal niet getornd mogen worden, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht in Nederland is met recht een lachtertje. Wat is een overheidssnol, idealist, rechter Wijers-van der Marck dat de regels van de trias politica zelf met voeten treedt? Katholieke dominees die hun handen niet thuis kunnen houden van onze jeugd? Idealisme geldt alleen voor de ander, de wet geldt alleen voor de ander, dat weet de idealist mevrouw rechter Wijers-van der Marck maar al te goed. Transparante, is een klein beetje transparantie teveel gevraagd? Jazeker, daarmee zou je namelijk het machtsmiddel van de rechterlijke macht ontnemen, juist  daarom hebben wij een kafkaiaans proces. Maar ik ben geen bureaucraat, ik hoef geen dossier af te sluiten, ik hoef mij  niet te verantwoorden bij mijn familie of ex-partner, ik hoef mij niet te verantwoorden voor alle bijkomende schade, ik hoef mij niet te verantwoorden dat ik mijn werk op Frans grondgebied heb uitgevoerd, ik hoef mij niet te verantwoorden voor het feit dat ik iemand twintig jaar lang van zijn vrijheid heb beroofd zonder vorm van proces, dat hoef ik allemaal niet. En u, rechter Wijers-van der Marcks, u heeft toch een grote verantwoording naar de samenleving toe, want precies, ik doe er niet toe.