Over taal in wetenschap, media en filosofie

Waarom ik een hekel aan socialisten heb

In mijn hart geloof ik niet dat ik minder sociaal ben als een socialist, ik geloof evenmin dat ik minder begaan ben met natuur en milieu, ik geloof niet dat ik minder emancipatoir ben ten opzichte van de vrouw, mijn hart is groot voor de cultuur; het historisch wezen mens interesseert mij geen reet, geen cultuurdrager maar cultuurmaker! Sterker nog, in alle gevallen ben ik een beetje meer als de socialist. Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik inzicht krijg in mijzelf, hoe meer de aanwezigheid van een socialist mij met weerzin vervult, ik kan ze niet luchten of zien. Vervang activisme voor de zendingsdrang van de christen van weleer en je begrijpt meteen welk instinct  erachter zit. De afbraak van het sociaal systeem in Nederland heeft maar heel weinig te doen met neoliberaal, dat ze voor hun medemens niet willen betalen is ongetwijfeld waar. Het is echter de socialist dat aan het asociale systeem staat dat er is gecreëerd; de socialist wil de mens verbeteren. Net als de christen de andere mens wil verbeteren, wil de socialist in zijn imaginaire wraak de ander verbeteren. Het cynisme is ongetwijfeld dat het krachtens het ontbreken van een vermogen zichzelf niet kan verbeteren. De meesten daklozen die ik tegenkom zijn niet te verbeteren, er valt niets te halen; juist daarin ligt de bron van het vrije geven, geven zonder dat je er iets voor terug verlangt. Maar alles wat een socialist je geeft betaal je terug met het grootste offer; je ziel en je vrijheid! Voor sociaal zijn is een goed instinct voldoende! Help uzelf, dan wordt u geholpen is inderdaad de oplossing het ressentiment achter het ziekelijke op het ander gericht zijn, de reactieve socialist in plaats van het actieve individu. Een socialist liegt, veinst, altijd achterklap, tartufferie, manipulatief, omdat het niet anders kan zijn wat het is; het begrijpt zijn eigen taal en instinct niet.

‘Het geval Wagner’ (Friedrich Nietzsche), wat Nietzsche probeert te zeggen is dat Wagner een geval van noodzakelijkheid is, een steen dat beweegt door de ruimte en volledig voldoet aan de wetten van Newton; getotaliseerd. Dit is ook de projectie van de socialist op de ander, totalité et infini (Levinas), zoals de socialist zichzelf als getotaliseerd ervaart, zichzelf als universeel ervaart, zo ziet hij ook de ander, zijn rancune is groot wanneer de ander zich daartegen verzet. Iets wat noodzakelijk is, daaraan valt niets te verbeteren of te verslechteren, daaruit vloeien geen scheppende krachten uit voort.

Kijk kijk het kuddedier, een praktijkgeval. 2001.