Over taal in wetenschap, media en filosofie

Mannelijkheid

`Hoe behoort een man te zijn? De vrouw is een onbekende voor haarzelf, immers is het evident dat de vrouw in het geheel geen eigen taal heeft ontwikkeld. Wat betekent het dat taal zich eenzijdig heeft ontwikkeld via een gender in dit geval de man? Waar ik niet bij stil stond was; wat betekent het voor de man? Voor Friedrich Nietzsche was de pre-socratische Griekse oudheid voorbeeld van mannelijkheid. Daarbij het verleidelijk is te veronderstellen dat het christendom voorbeeld is van het feminiene. Het is ongetwijfeld zo dat Friedrich Nietzsche een afkeer had van de feminisering dat hij in zijn tijd waarnam. Maar het denken van Nietzsche is te complex om daarmee aan te nemen dat hij het christendom feminien. Het is Nietzsche dat toch als een van de eerste gezien moet worden dat lichamelijk lijden in zijn tijd weliswaar veroordeeld werd, maar dat geestelijk lijden aan de orde van de dag is, daar is heden ten dage niets aan veranderd. De gedragsdeskundigen van de nieuwe afgod de staat zijn niet veel beter, waarschijnlijk slechter, als de beulen van de inquisitie. 

Persoonlijk ben ik voorstander het natuur het werk te laten doen. Herstel de natuurlijke orde door de man geen rechten over het kind te geven. De vrouw heeft daarmee net als de meeste diersoorten de macht over de voortplanting, met als gevolg dat de man zijn blik richt tot de vrouw. Uiteindelijk hebben we de wereld in bruikleen, via de vrouw gaat het om het nageslacht. Ik denk dat dit zo moet wezen, waarom zou ik als man moeten weten hoe een kind opgevoed zou moeten weten, terwijl een vrouw een baarmoeder en tieten heeft gekregen van de natuur om de voortplanting te volbrengen? Wat zou er ontstaan naar laten we zeggen tien generaties? Wat zal die man zijn die door de vrouw gevormd wordt? Om eerlijk te zijn denk ik dat de vrouw de man van Friedrich Nietzsche zal willen. Daar zullen de linkse feministische manwijven  anders over denken.

Het dient mij gezegd te worden, dat ik de meeste mannen om mij heen allesbehalve mannelijk vind, de hele samenleving van vandaag is een geperverteerd mannelijk instinct. Vooral de afgelopen dertig jaar zie je dat ook terug dat de oudere generaties letterlijk over de ruggen van de nieuwe generaties leven; ‘het Zwitsers levensgevoel, mensen die een leven lang overbodig zijn geweest, maar menen ergens recht op te hebben’, het corona was misschien wel een gemiste kans. Als een leeuw de macht over een harem heeft verovert, doodt hij eerst de jongen van zijn voorganger. Mannelijke beren zijn een gevaar voor de jongen van de vrouwelijke beer, het instinct van de man is gericht op produceren van nageslacht via de vrouw en veiligstellen ervan.  Mensen die bevoordeeld zijn in een samenleving bevoordelen hun kinderen ten opzichte van andere kinderen en nog steeds hebben wij een constitutionele monarchie, want dat is toch leeeeuk? Het valt moeilijk te ontkennen dat ik een afkeer heb jegens mensen in het algemeen. Wat mannelijkheid in mijn ogen behoort te zijn, verhoudt zich tot vrouw en kind en dat de man historisch zichzelf teveel man heeft toegemeten gekregen, dat is zowel bij de moslim als de Verlichtingsdenker meer dan evident. Ik denk dat Friedrich Nietzsche doelde op het verwijfd zijn van de man als hij spreekt over de feminisering, ik kan niet anders dan ontkennen dat ik de meeste mannen als verwijfd ervaar. Dat heeft echter weinig tot niets van doen met het vermannelijken van het instinct; het oude vrouwtje sprak tot Zarathoestra, u wilt aan de vrouw? Vergeet dan niet de zweep!