Over taal in wetenschap, media en filosofie

dagboek 11 december 2020 - panopticum

Het panopticum

Wikipedia: Het Panopticum

Het panopticum is een ontwerp van Jeremy Bentham, klassiek liberaal en utilarist. Wat is eigenlijk het panopticum in handen van ambtelijk of deskundigen gepeupel? Een goed middel om ongelijkheid te creëren tussen de overheid en de burger. 

Ik kwam Diana vandaag en gisteren weer tegen, ik weet nu ook haar naam. Afgelopen nacht heeft ze op de stoelendans kunnen slapen omdat ze bij de Remise van Iriszorg was weggestuurd. Ze willen haar naar het MFC in Nijmegen hebben en daarvoor worden elke vorm van overnachtingen elders onmogelijk gemaakt. Van Doetinchem naar Arnhem, van Arnhem naar Nijmegen, Gisteravond is haar verteld dat ze hier vannacht geen slaapplaats zal krijgen. Ze heeft een alcoholprobleem, maar naar mijn gevoel niet van zeer ernstige aard. Ze heeft in Doetinchem een fles bier tegen de raam gegooid en een medewerker het shirt van het lijf getrokken. Ze komt op mij fatsoenlijk over, is blij met de hulp die ze krijgt, heeft denk ik een normale intelligentie, staat denk ik op zich goed in het leven ondanks haar verleden. Haar weigering naar het MFC Nijmegen te gaan heeft haar op represailles van hulponthouding gestaan waarbij de mogelijkheid bestond dat ze door onderkoeling had kunnen overlijden. De ambtenaren die regie over haar situatie voeren en niet zichtbaar zijn komen daar mee weg omdat ze inderdaad iets verkeerds gedaan heeft. Dat is ook het noodlot voor mensen in deze situatie, alles wat je verkeerd doet, kan je tien keer harder worden aangerekend en het blijft je achtervolgen omdat je de ambtenaar achter de schermen een stok hebt gegeven om mee te slaan. Maar dat zij mij volstrekt ongevaarlijk is en fatsoenlijk, staat bij mij buiten kijf. Ze geeft zelf toe dat ze misschien eigenwijs is geweest door niet naar het MFC Nijmegen te gaan. In 2001 was ik net zo eigenwijs om niet naar Forensische psychiatrie De Tender te Zutphen te gaan, nog steeds sta ik achter deze beslissing. Ook zij heeft goede redenen om niet naar het MFC Nijmegen te gaan, want deze mevrouw in een omgeving van zeer ernstige verslaafden en kleine criminelen is voor haar geen plek om uit haar problemen te komen. Het komt ineens in mij op, het lijkt in een moment alsof ik haar situatie overzie, een pijlsnelle conclusie trek; in mijn handen zou met weinig hulp ze zo geholpen zijn, want eigenlijk heeft ze de vizier al goed op de toekomst gericht.

Als eenmaal het inzicht daar is dat al het noodzakelijke tot nut van de eigen persoon is, dan blijft er de onwillekeurige handbeweging van de kunstenaar over die het leven verheft tot een kunstwerk. De kleine menselijke dingen, hoeveel ben ik er deze week niet tegen gekomen, hoeveel menselijkheid heb ik deze week ontvangen? Meer dan ik verdiend heb! Maar die heb ik zeker niet ontvangen van het koude kille monster de Staat der Nederlanden, Iriszorg is overigens een staatsbedrijf, een criminele organisatie van deskundigen die door het panopticum het recht naar hun hand hebben gezet. In mijn geval is evident dat de rechterlijke macht achter de schermen een belangrijke rol moet spelen. De Staat der Nederlanden, een land waarin de rechters grotere criminelen zijn dan de mensen die ze moeten veroordelen. Zij zien jou wel, maar jij hen niet. De strategie echter is al ruim twee eeuwen oud en staat uitvoerig beschreven! Extra nadeel is dat we een (gematigd) inquisitoir rechtssysteem hebben, ook hier speelt de rechter de deskundige in het panopticum de rechter die jou wel ziet, maar jij de rechter niet. Het verbijsterende van tien jaar gevangenis en kliniek is wel dat ik nog nooit iemand ben tegengekomen die zijn ogen heeft opengezet, om diegene die niet gezien willen worden te leren waarnemen. Maar het panopticum in handen van een socialist, de socialist dat de wetenschap naar zijn beeld maakt? Kan daar iets goeds uitkomen? Mijn ervaring is van niet.