Over taal in wetenschap, media en filosofie

Friedrich Nietzsche en taal

Taal en betekenis horen bij elkaar, ik heb ervoor gekozen om taal en betekenis in twee delen uiteen te zetten.Wie het monisme van Friedrich Nietzsche heeft begrepen heeft nog niet de ogen van een monist, heeft nog niet de ogen van de vrouw, de vrouw die representatie is van natuur. Dit is ook punt van kritiek die ik heb op Friedrich Nietzsche, plaats voor elke keer dat hij ‘verjoodsing’ schrijft ‘vermannelijking’ dan had ook hij moeten inzien dat de oorsprong van de taal de man is, dat de oorsprong van de taal de man is, dat de oorsprong van het dualisme de man is. We spreken fundamenteel de taal van de man. Het is zonder meer waar de Jood ‘ het ‘vertrapte en vernederde’ (Dostojevski) volk bij uitstek is geweest. Adolf Hitler sprak over het volk zonder land, met andere woorden, het zwervend volk altijd op vreemde en gevaarlijke bodem, altijd geconfronteerd geweest met het vijandig instinct van het andere, het vreemde, een volk dat ‘boven zichzelf uit moest stijgen’, de hoogste bergen moesten beklimmen, in afgronden hebben gekeken, waarvan de afgronden diep in henzelf hebben gekeken (wat mij niet doodt maakt mij sterker; heeft de wetenschap niet inderdaad bewezen dat de Jood vandaag de dag inderdaad gemiddeld een hogere IQ heeft?). De oorsprong van het ressentiment ligt echter een trap lager; de oorsprong van het ressentiment is de man, de man wil hij zijn nageslacht veilig stellen, de vrouw moet monopoliseren! Hier is het verhaal ook rond. De Jood, de indringer en buitenstaander op vreemde grond dat afhankelijk was van de fysieke kracht van de man, dat zelf machteloos stond tegen het fysieke (en verbale geweld, zie Maarten Luther over de Jood) geweld van de gastheer, kon alleen aan het lijden ontkomen door te ‘vergeestelijken’. De moslim en Verlichtingsdenker is de uitloper van deze taalevolutie, de moslim en Verlichtingsdenker is de Jood optima forma, Joodser dan de Jood ooit zelf is geweest! Het is deze ziekte en decadentie van het vergeestelijken wat Nietzsche te boven wil komen, wat hij doet is ziekte in een positieve betekenis omdraaien, wat mij niet doodt, maakt mij sterker, want het ligt in de noodzaak van het worden boven de ziekte uit te stijgen, in zijn eigen woorden; ‘hoe kunnen we onze blik boven de horizon van het dier uittillen?’ (blik = zien!, zie onderstaand)

De gedachte over de ziekte!
– De fantasie van de ziekte tot bedaren brengen, zodat hij tenminste niet langer, zoals tot dusver, meer te lijden heeft van zijn gedachten over zijn ziekte zelf, – dat is nog eens iets, zou ik zeggen! Dat is niet gering! Begrijpt gij thans onze opdracht?
(Friedrich Nietzsche, Morgenrood, deel 1, paragraaf 54, de gedachte over de ziekte)

Dat is inderdaad geen geringschattende opdracht en geen sine cure!

Vaak is geschreven dat Friedrich Nietzsche een voorkeur had voor het lichaam, de uiterste consequentie van het denken van Friedrich Nietzsche is dat hij geen voorkeur daarover kán hebben. ‘Kan iets uit zijn tegendeel ontstaan?’. Voor Friedrich Nietzsche is taal en denken zo lijfelijk als het lichaam zelf, sterker taal is lichaam. Pas als je door deze ogen kan kijken kan je waarnemen waarom voor Friedrich Nietzsche iedereen verschillend is, waarom iedereen ongelijk is. Een Platoons idealist de mens van het algemeen begrip kán deze verschillen en ongelijkheden niet waarnemen, immers dergelijke ogen hebben deze verschillen ondergebracht in een andere categorie, de achterwereld geest, in meer wetenschappelijke terminologie, het denken. Wat ons onderscheidt van de andere dieren is ons geavanceerde communicatie, dat maakt het dat de verschillen binnen de soort ‘mens’ veel groter is dan de verschillen binnen de soort bij andere dieren. De evolutiebioloog heeft een voorkeur voor het lichaam, echter paleontologie is fundamenteel pseudowetenschap met betrekking tot evolutietheorie. Het staat in ieder geval zeer laag in de verklaringswijze van evolutie, de verschillen in psyche is de drijvende kracht achter evolutie! En die verschillen worden ‘binnen’ de soort waarneembaar steeds groter, zo groot zelfs dat de übermensch geen mens meer is. Geen algemeen begrip soort mens maar individu! Soort op-zich-zelf!1) Een dergelijk inzicht blijft voor de meesten inzicht, een intellectueel hoogstandje, een trucje, waar het Nietzsche om gaat is dat dergelijk inzicht ons kijken wordt. De inkijker Nietzsche heeft in-zich-zelf kunnen waarnemen dat het gevoel altijd achter het inzicht aanloopt, als eenmaal het inzicht daar is, dan heeft het gevoel nog een hele lange tijd nodig zich naar dit inzicht te vormen.

Friedrich Nietzsche heeft een voorkeur voor zien, voor kijken;

“….Daar staan ze,’ sprak hij tot zijn hart, ‘en ze lachen: ze begrijpen me niet, ik ben niet de mond voor deze oren.
Moet je hun oren eerst voordat ze leren met hun ogen te luisteren?” (Friedrich Nietzsche, Also sprach Zarathoestra, proloog)

Vaak heeft Friedrich Nietzsche het zien cursief geschreven. In de hedendaagse wetenschapsfilosofie weten we dat onze ogen theorie geladen zijn, we kijken niet met onze ogen naar deze wereld, middels de begrippen, middels onze taal kijken we met de ogen. De wetenschap laat zien dat we het zien hebben verleerd, we kijken door de ogen van het (Platoons) idealisme en de algemene begrippen. Weer leren kijken is in die zin ons bevrijden uit de taal van idealisme en het algemene begrip. 
Ideale cirkels bestaan niet, we kunnen wel leren ze zo te zien, wat Friedrich Nietzsche ons probeert te vertellen is dat we deze wijze van kijken weer moeten afleren. Als jij overtuigd bent  van trias politica, dan zijn dat de ogen waarmee je naar de wereld kijkt, eenmaal dit waanidee eigengemaakt, zijn dat de ogen waarmee je naar de praktijk kijkt, je ziet een ideale cirkel, de oneffenheden van de cirkel zie je echter niet meer. Dat er in de praktijk ook geen sprake is van een scheiding van machten, dat zie je dan vervolgens ook niet meer. Het grote boek van algemene begrippen is die van het DSM van de psychiatrie. De mens is keurig geordend in psychologische ‘typen’ mensen. Iedere gedragsdeskundige weet dat als honderd mensen met bijvoorbeeld bipolariteit is gediagnosticeerd worden, er geen mens onder dit algemene begrip hetzelfde is. Zelfs de best mogelijke eigenwijsheid wil de deskundige niet afbrengen van zijn eigen blindheid, de diagnostiek van de algemene begrippen en idealisme blijven leidend, blijven de ogen waarmee hij de wereld waarneemt. 

Het briljante aan Friedrich Nietzsche is dat hij daar ook een verklaring voor heeft. De idealist, de pseudowetenschapper heeft een groot voordeel door zijn eigen ogen af-te-stompen, door de wereld niet te zien als een stroom, het succes van het Platoons idealisme en algemene begrippen versterkt de handelingssnelheid.

(macht achter de woorden, het instinct achter de woorden)

(Help jezelf, dan wordt je geholpen. egoïsme is de wet van de perspectivistische gewaarwording)

Nietzsche is geen ethicus, maar een estheticus)

(gedaantewisselingen kameel, leeuw, kind)

  1. Socialistische wetenschappers leiden of lijden tegenwoordig aan een ernstige vorm van idiotie, de idiotie van de gelijkheid. Door de waarden van gelijkheid kijkt men ook door de ogen van gelijkheid en het meest schrijnende voorbeeld dat ik tegenkwam is dat een studente evolutiewetenschap durfde te beweren dat de mens de enige soort is dat geen onderscheid in rassen kent.