Regie over Eigen leven

En het recht op een eerlijk proces

Vervolg op ad baculum argument

Behandeling in een gevangenis te Doetinchem

Politie, officier van justitie en rechterlijke macht en advocaat heeft het advies overgenomen van een ‘psychiatrisch behandelend team’ om mij in een gevangenis te laten behandelen. Daar zijn in beginsel geen juridische bevoegdheden toe. Er zijn dus op dat moment beslissingen, acties uitgezet waartoe justitie geen bevoegdheid toe heeft, dan heb je dus te maken met een zeer verregaande maatregel, waarvan de verantwoordelijke binnen justitie ook een grote mate van vertrouwen moeten hebben op een goede afloop. Waar wordt dat vertrouwen op gebaseerd? Als ik in de schoenen ga staan van rechter, officier van justitie en advocaat is het eigenlijk helemaal niet zo moeilijk om daar conclusies over te trekken. Volgens hun informatie, daar ben ik eigenlijk wel zeker van, was er gewoon sprake van een uit de hand gelopen ruzie dat kon worden hersteld. Daarnaast zullen ambtenaren zich ook verantwoordelijk hebben gevoeld voor mijn ex-partner en familie, doordat ze de situatie verkeerd hadden ingeschat. 

Waarom behandeling in een gevangenis?

Goed is om te kijken welke juridische middelen er wel waren? In de eerste plaats had de officier van justitie er een strafzaak van kunnen maken. Daar echter het doel van relatie herstel niet bereikt worden. Los daarvan zou een eerlijk proces voor justitie en politie zelf voor grote problemen zorgen, met betrekking tot de bewijsvoering. Probeer maar eens uit te leggen dat de politie zes weken lang niet heeft ingegrepen? Daar kom je niet mee weg.
Een andere mogelijkheid was geweest die van de inbewaringstelling. Informatie is hier te vinden op:

Dwang in de zorg: gedwongen opname inbewaringstelling (IBS)

Volgens mij had deze maatregel al genomen moeten worden toen de eerste steen door de ruit ging, maar natuurlijk nog eerder, namelijk na aanleiding van de gebeurtenis bij de huisarts Vloon.

Ook had men via een rechterlijke machtiging een opname kunnen afdwingen. Informatie is te vinden op :

opname door middel van rechterlijke machtiging

Een andere mogelijkheid was geweest strafrecht toe te passen en artikel 37 van het wetboek van strafrecht toe te passen en mij voor een jaar in een psychiatrisch ziekenhuis te plaatsen.

Wetboek van strafrecht

Die laatste maatregel lijkt heel logisch maar is het niet. Voor deze gang naar het strafrecht was namelijk een eerlijk proces nodig. Een advocaat zou meteen gevraagd hebben waarom de politie zes weken lang niet heeft ingegrepen, los daarvan zou de advocaat getuigen opgeroepen hebben dat mijn kant van het verhaal zou doen belichten. Deze maatregel zou naar mijn
ex-partner Annelieke Bennink en mijn familie niet de meest redelijke oplossing zijn, op grond van de informatie die de officier van justitie en rechter tot zijn beschikking had. Met deze gang naar de rechter zouden deze mensen zwaar getroffen worden en zelf slachtoffer worden van het strafrecht. Logisch is dus ook dat mijn acties zes weken lang hebben kunnen duren, want bij justitie zat juridisch met de handen in de haren en politie wist niet wat het moest doen in deze situatie.

Een IBS maatregel had evenmin geen zin. Een IBS maatregel is een spoedmaatregel op het moment dat een patiënt een gevaar is voor zichzelf of voor de omgeving. Op het moment dat dit gevaar geweken is, moet de patiënt weer vrijgelaten worden. Behandeling is alleen daarop gericht.

Achteraf, daar heb ik ook wel begrip voor, als je inzet op relatieherstel wat vanuit hun informatievoorziening het enige juiste streven was, wat moet je dan doen als er eigenlijk geen juridische oplossingen aanwezig zijn? Afgaan op het advies van reclassering en forensische psychiatrie en de meest stomme actie op touw zetten die er maar te bedenken viel! In plaats van de patiënt gewoon zijn zin te geven, zijn recht te eerbiedigen, en hem onafhankelijke hulpverlening toe te staan. Ik moet hier wel eerlijk zijn, voor betrokkenen bij justitie was dit een zeer emotionele zaak, ik heb dat bij politie en gevangenispersoneel ook echt wel zo gevoeld. Ik had destijds daar alleen niet veel boodschap aan, met recht zeg ik nu nog dat ik daar goede redenen voor had.

En als erbij justitie één fout gemaakt wordt, dan kun je er gif op innemen dat men zal blijven volharden en net zolang door zullen gaan totdat de patiënt op de knieën gedwongen is. Anno 2019 zit ik als vluchteling in Frankrijk, met een post traumatische stressstoornis, zonder inkomen, zonder hulpverlening, zonder zorgverzekering. Want fouten toegeven doen we in Nederland bij justitie niet.

Naar de gevangenis.

De grote manipulatietruc. Ik word opgepakt, wordt vals beschuldig van poging tot doodslag. De politie maakt drie dagen lang proces verbalen op op het politiebureau in Zutphen. De wijkagent Herman Wiggers was hoofd verbalisant. Hij probeerde mij een paar keer uitspraken te laten doen die pertinent niet waar waren. Dat voelde op dat moment zeer confronterend en bedreigend. Dat maakte veel emoties in mij los. Achteraf, nu je de zaken weer op een rijtje kunt zetten is pas te begrijpen waarom hij dat deed. Behandelingsstrategie! Achter de schermen worden opdrachten gegeven. Ik kreeg een pro deo advocaat aangewezen, een jonge advocaat (naam) zonder ervaring. Die deed helemaal niets! Dat hoefde hij immers ook niet te doen, er was immers sprake van een behandelingssituatie. Van mijn rechten bewust wilde ik een andere advocaat. Die kwam er, een jonge onervaren advocaat de heer Evers van Elders advocaten. Die deed vervolgens ook niets. Want dat hoefde immers ook niet. Maar vanuit mijn perspectief was dit natuurlijk zeer beangstigend! Ik werd dus letterlijk in de waan gelaten (cynisme ten top op daarna de diagnose te stellen van paranoïde persoonlijkheidsstoornis, daarover later veel meer), dit terwijl ik zwaar overspannen (surmenage) was. Ik heb twintig jaar in de boeken gezeten, maar ook toen was ik niet achterlijk en was mij goed wat er gebeurde, juist dat besef maakte het voor mij emotioneel veel erger.

Diagnostiek in de gevangenis

Wordt vervolgd.

Translate »

contact formulier